Dringend ingenieurs gezocht

Je hoort regelmatig dat er een groot tekort is aan ingenieurs en IT’ers. Kortom, te weinig technisch geschoold personeel op de arbeidsmarkt.

Dat is een halve waarheid en een halve leugen.

Er zijn voldoende ingenieurs en IT’ers aanwezig op de arbeidsmarkt. Maar vele daarvan kiezen ervoor aan de slag te gaan in een job die niet aansluit bij hun opleiding. Uit cijfers van Eurostat blijkt dat bijna een derde van de Belgische ingenieurs, IT’ers, wetenschappers en wiskundigen niet volgens hun diploma werkt. Dit is het dubbele van pakweg dokters en verpleegkundigen.

Waarom? Omdat hun technische job te zwaar, te stresserend was, of omdat die te ver van hun passies staat.

Om STEM-jobs alsnog aantrekkelijk te houden, trekken werkgevers de snoeplade open: een mooi loon, bedrijfswagen, mogelijkheid tot thuiswerk, goede balans werk/privé, etc.

Maar kost natuurlijk geld. Werkgevers hebben daarnaast nog een tweede strategie ter beschikking om technische profielen te lokken: lanceer met de regelmaat van de klok een persbericht: “ingenieurs gezocht!”, elke krant neemt het bericht over, meer scholieren kiezen in het hoger onderwijs voor een gegeerde STEM-opleiding, en een paar jaar later keert de arbeidsmarkt zich in het voordeel van de werkgever. Dan kan de snoeplade weer dicht.

(hat tip: De Tijd)

Wat zal ik op mijn sterfbed zeggen?

Ik geloof niet dat ik op mijn sterfbed zal zeggen

  • “had ik maar een dikke BMW gekocht”
  • “had ik maar eens in Vegas lekker gaan gokken”
  • “had ik maar met mijn geld de hele wereld rondgereisd in mijn jonge jaren”
  • “had ik maar mijn hele leven in een dikke villa geleefd”

Denk dat dat het minste van mijn zorgen zal zijn.
Het zal eerder zijn

  • “had ik maar kinderen genomen dan kon ik nog iets achterlaten waar ik iets goed van mezelf in gestoken had”
  • “had ik maar wat meer tijd doorgebracht met mijn familie”
  • “had ik mezelf maar wat nuttiger kunnen maken voor de maatschappij en niet altijd op de kap van anderen geleefd”
  • “had ik toch maar wat meer ondernemerschap en initiatief getoond in mijn leven, zaken aan de wereld verbeterd en kunnen achterlaten”
  • “had ik maar niet al men geld verkwanseld dan kon ik mijn zoon die nu plots gezondheidsproblemen heeft nog een goede erfenis nalaten”

Wat is jouw focus?

Vlaanderen is te klein

Wil je ondernemer worden? Grootse plannen om mensen te helpen, het milieu te redden, of wil je gewoon rijk worden?

Een tip: blijf niet in Vlaanderen of België hangen.

Via de blog derijkstebelgen.be las ik over de carrière van Natalia:

Dit weekend vierde de Vlaamse zangeres Natalia de vijftiende verjaardag van haar zangcarrière. Haar Natalia laat toe een mooi beeld te krijgen van wat een succesvol artiest kan verdienen in Vlaanderen.

Welk vermogen bouwde Natalia Druyts op in die 15 jaar?

Naast haar leefgeld en onkosten kon Natalia een vermogen bijeenbrengen van net geen 2 miljoen euro.

Een mooie prestatie maar een relatief beperkt bedrag, zeker naar internationale shownormen. Het bewijst nogmaals hoe klein Vlaanderen is.

Om echt groot geld te verdienen moeten artiesten internationaal doorbreken, minstens in onze buurlanden. En bij het grote publiek wordt door de media, genoegzaam als ‘de boekskes’ omschreven, het beeld hoog gehouden van glamour en glitter. In werkelijkheid is het hard werken en elke dag opnieuw beginnen.

Wat is de kans dat je – als ondernemer, BV, journalist, zelfstandige – een even grote carrière kunt uitbouwen als Natalia? Al bij al klein denk ik.

En toch zijn het geen vetpotten bij haar geweest . Kijk dus zeker verder dan enkel Vlaanderen/België.

Werken aan de toekomst

Ik ben bezig met het boek “The Day after Tomorrow” van Peter Hinssen.

Een hele mooie passage vind ik helemaal begin het boek:

Ik vraag mensen graag hoeveel tijd, aandacht, budget en talent ze verdelen over drie emmers: Today, Tomorrow en Day after Tomorrow.

Veel mensen zeggen me, net als goede voornemens bij Nieuwjaar, dat de ideale verdeling 70%, 20%, 10% zou moeten zijn. Niet slecht.

Maar de werkelijkheid is anders. Als ze kijken naar wat ze echt doen, zullen de meeste mensen vaststellen dat de verdeling per emmer er meer uitziet als volgt: 93% today, 7% tomorrow, 0% today.

Ondaks onze goede bedoelingen slorpen die 112 emails, vergaderingen en het budget voor volgend jaar al onze goede tijd op voor de “Day after Tomorrow”.

Peter Hinssen

Hoe verdeel JIJ je tijd? Neem je de kans om naar de toekomst te kijken? Of zit je met alle mails en besprekingen vast in het today en tomorrow?

Grote en kleine vissen

Zelfstandige worden geeft je veel vrijheid. Je kan zelf beslissingen nemen, klanten kiezen, je werkplanning maken, etc.

Maar je staat er ook alleen voor.

Je staat er alleen voor

Dit werkt op twee manieren tegen je.

Je bent waarschijnlijk een kleine vis tegenover je klanten. Grote bedrijven kunnen gemakkelijk consultants met elkaar vergelijken. Je wordt tegen andere experts uitgespeeld.

Daarnaast is er een ganse economie opgebouwd om geld te slaan uit je kleine bedrijfje. Consultants, juristen, boekhouders, banken etc staan klaar om te helpen, denk aan het opmaken van je boekhouding of specifieke contracten, het beleggen voor je pensioen (VAPZ), het ophalen van voldoende financiële middelen, …
Het is niet vanzelfsprekend om “de beste keuze” te maken, en je riskeert middelmatige steun te krijgen, voor een hoge prijs.

Hoe kan je reageren?

Je kan hier op verschillende manieren op reageren.

  • Kies om te werken voor klanten die nog kleiner en jonger en minder ervaring hebben dan jij. Target specifiek die kleinere vissen.
  • Zorg voor een groot netwerk aan collega’s en concullega’s. Informeer jezelf: vooraleer je met potentiële klanten in zee gaat, vooraleer je ondersteuning zoekt. Zorg dat je niet uit elkaar gespeeld wordt.

Ben je rationeel?

Ben je ingenieur, IT’er, wetenschapper? Dan werk je allicht op een rationele manier, zodat je beslissingen trekt die leiden naar de resultaten die je zoekt.

Maar maak niet de fout om te denken dat anderen dit ook doen, of dat je dit zelf altijd doet. Thinking, Fast and Slow van Daniel Kahneman leert ons namelijk dat dit niet waar is.

Je bent niet altijd rationeel bezig. Bijna elke keuze die we maken is onderbewust. Wij mensen zitten vol met redeneringsfouten, bijgeloof, en ingebakken gewoontes. We worden beïnvloed door maatschappelijke krachten die je niet zomaar aan de kant zet. We zijn niet ons niet eens bewust van veel “beslissingen” die dagelijks nemen.

Maak dus niet de fout om te denken dat anderen denken op jouw rationele manier, en ga er ook niet van uit dat je zelf altijd rationeel bezig bent.

Sterven ingenieurs bouwkunde langszaam uit?

Het aantal bouwkundig ingenieurs daalt de laatste jaren in een fors tempo.  In september 2017 ontvingen amper 30 studenten een diploma burgerlijk bouwkundig ingenieur (!). Wat is weinig, tien jaar daarvoor waren het er nog drie keer meer. Eenzelfde fenomeen zie je bij de industrieel ingenieurs bouwkunde.

Hoe komt dit? Riskeren we een tekort ingenieurs bouwkunde?

Eerste punt

Iedereen vergelijkt prijzen. Zelfs bouwheren vergelijken verschillende aannemers met elkaar, en kiezen vaak de goedkoopste. Aannemers moeten het lastenboek volgen en hebben dus weinig onderscheidend vermogen.

Overheidsinstellingen zijn (door de wet op Overheidsopdrachten) zelfs verplicht om met de goedkoopste aannemer aan de slag te gaan. Stel je voor dat de overheid je dit ook andere vlakken zou verplichten!

Het resultaat als bouwkundig ingenieur: lonen aan de lage kant, maar wel lange werkdagen. “De eerste die op de werf aankomt, en de laatste die de werf verlaat”.

Tweede punt

Het is niet sexy.

In de bouw is er decennia lang weinig geïnnoveerd. De sector kreeg daardoor een muf imago. Het is pas de laatste jaren dat nieuwe technieken zoals drones, Augmented Reality en BIM ingang vinden op de bouwplaats.

De grootste verandering komt volgens mij trouwens van over de plas: Elon Musk met zijn Boring Company die een nieuw elan geeft aan in essentie een tunnelboorbedrijf is. Het is er gegarandeerd leuker werken dan bij een typische aannemer in Vlaanderen!

Nut van de jaarlijkse evaluatiegesprekken

Ben je nieuw op de arbeidsmarkt? Net begonnen bij je nieuwe werkgever? Dan heeft het jaarlijkse evaluatiegesprek eigenlijk weinig nut. Goede managers geven je doorheen het jaar feedback en sturen je in de goede richting. 
Het zou onzin zijn als je leidinggevende 8 tot 12 maanden zou moeten wachten om je te corrigeren en verder te helpen.

Ben je hoogopgeleid en werk je al langer voor je werkgever? Hangt je bonus of loonsopslag van je evaluatiegesprek af?
Gesprekken ontaarden dan in een ongemakkelijk gesprek waarbij de leidinggevende vooral focust op de tekortkomingen en fouten van de werknemer, terwijl je als medewerker alles uit de kast haalt om je eigen realisaties in de verf te zetten (want er hangt een bonus van af…). Na het gesprek onthoud je vooral de gebreken die je leidinggevende je ingewreven heeft.

Wat is dan nog het nut van die evaluatiegesprekken?

Paniek kost extra

Werk je ergens waar deadlines belangrijk zijn, waar dingen precies op tijd moeten worden aangeleverd, waar fouten grote gevolgen kunnen hebben? 

Dan loop je risico op noodsituaties. Je kan nee moet hier extra voor vragen.

Het maakt niet uit wat het normaal kost, zonder kans op een noodsituatie. Als iemand de standaardversie wil, laat ze dat kopen. 

Maar noodsituaties (of zelfs het risico op noodsituaties) kosten extra. Schreeuwen tegen ons kost extra. Paniek kost extra.

Je moet je hele organisatie (en veel van je tijd) veranderen om deze noodsituatie te vermijden, of daarmee om te gaan.

Grote bedrijven die andere grote bedrijven helpen besteden ten minste 80% van hun overheadkosten aan het klaar zijn (of omgaan met) vergaderingen en noodsituaties.

Voorzie jij hiervoor voldoende extra?

Onderzoeker, ingenieur, of productieverantwoordelijke

In je carrière kan je grofweg drie richtingen uit: onderzoek, ingenieur, of productieverantwoordelijke.

De onderzoeker doet experimenten. Soms lukken deze, soms mislukken ze. Een goede onderzoeker houdt alles goed bij in een logboek, komt met een theorie, of probeert een theorie te weerleggen. Wil zijn ideeën verspreiden door publicaties en congressen. Gaat daarna door met meer experimenteren.

De ingenieur ontwerpt dingen die werken en funcionteren. Een brug die niet invalt, computercode die niet crasht. Voert projecten uit om de wereld beter te maken. Is vooral vooraf bezig met het voorbereidende ontwerp.

Als je in productie werkt, dan laat je de machine en het bedrijf draaien. Hands-on, directe communicatie, op tijd. Je volgt de bestaande handleiding. Indien nodig herstel je met duct tape, zolang het maar terug werkt.

De wetenschapper vindt de gascentrale uit. De ingenieur bouwt de centrale. De productieverantwoordelijke zorgt ervoor dat deze blijft draaien.

Productieverantwoordelijken voeren geen experimenten uit. Wetenschappers vragen niet naar instructies voor wat ze doen. Ingenieurs vinden geen dingen uit…

Welke verantwoordelijkheid heb jij?