Hard werken .. of lang werken

Een IT’er die de ganse dag formulieren indient en bestellingen voor IT-materiaal opvolgt, kan die dag mogelijks 10 uur factureren, en werkt lange dagen.
De informatica die een betere aanpak, een beter algoritme, bedenkt voor een bepaald probleem, of de jurist die nét dat punt vindt waardoor de juridische zaak gewonnen wordt, die werken hard.

Als sinds het begin der tijden wordt er lang gewerkt. Landbouwers, jagers, fabrieksarbeiders … Die moesten veel werken om te kunnen slagen. Generaties lang hadden mensen met goesting om te werken een gigantisch voordeel ten opzichte van anderen.

Dit is niet langer het geval. Miljoenen mensen in de Verenigde Staten doen twee-drie jobs tegelijkertijd… Maar werken aan een hongerloon, en blijven gevangen in die situatie. Ik twijfel er niet over dat dit ook zal overwaaien naar onze contreien.

We moeten dus met zijn allen “beter” en “harder” gaan werken.

Alleen is dat niet eenvoudig. Voor je collega’s en je omgeving is het duidelijk als je lang werkt. Je hoeft enkel fysiek aanwezig te zijn. Het is niet zo eenvoudig voor hen om te zien dat je hard en goed werkt. Het kan ook sneller misgaan: de informatica uit het voorbeeld hierboven, die haar eigen aanpak overschat, of de jurist die toch zijn case verliest.

Welk type ingenieur of IT’er ben jij? Een die hard werkt, of een die lang werkt?

Dringend ingenieurs gezocht

Je hoort regelmatig dat er een groot tekort is aan ingenieurs en IT’ers. Kortom, te weinig technisch geschoold personeel op de arbeidsmarkt.

Dat is een halve waarheid en een halve leugen.

Er zijn voldoende ingenieurs en IT’ers aanwezig op de arbeidsmarkt. Maar vele daarvan kiezen ervoor aan de slag te gaan in een job die niet aansluit bij hun opleiding. Uit cijfers van Eurostat blijkt dat bijna een derde van de Belgische ingenieurs, IT’ers, wetenschappers en wiskundigen niet volgens hun diploma werkt. Dit is het dubbele van pakweg dokters en verpleegkundigen.

Waarom? Omdat hun technische job te zwaar, te stresserend was, of omdat die te ver van hun passies staat.

Om STEM-jobs alsnog aantrekkelijk te houden, trekken werkgevers de snoeplade open: een mooi loon, bedrijfswagen, mogelijkheid tot thuiswerk, goede balans werk/privé, etc.

Maar kost natuurlijk geld. Werkgevers hebben daarnaast nog een tweede strategie ter beschikking om technische profielen te lokken: lanceer met de regelmaat van de klok een persbericht: “ingenieurs gezocht!”, elke krant neemt het bericht over, meer scholieren kiezen in het hoger onderwijs voor een gegeerde STEM-opleiding, en een paar jaar later keert de arbeidsmarkt zich in het voordeel van de werkgever. Dan kan de snoeplade weer dicht.

(hat tip: De Tijd)

Wat zal ik op mijn sterfbed zeggen?

Ik geloof niet dat ik op mijn sterfbed zal zeggen

  • “had ik maar een dikke BMW gekocht”
  • “had ik maar eens in Vegas lekker gaan gokken”
  • “had ik maar met mijn geld de hele wereld rondgereisd in mijn jonge jaren”
  • “had ik maar mijn hele leven in een dikke villa geleefd”

Denk dat dat het minste van mijn zorgen zal zijn.
Het zal eerder zijn

  • “had ik maar kinderen genomen dan kon ik nog iets achterlaten waar ik iets goed van mezelf in gestoken had”
  • “had ik maar wat meer tijd doorgebracht met mijn familie”
  • “had ik mezelf maar wat nuttiger kunnen maken voor de maatschappij en niet altijd op de kap van anderen geleefd”
  • “had ik toch maar wat meer ondernemerschap en initiatief getoond in mijn leven, zaken aan de wereld verbeterd en kunnen achterlaten”
  • “had ik maar niet al men geld verkwanseld dan kon ik mijn zoon die nu plots gezondheidsproblemen heeft nog een goede erfenis nalaten”

Wat is jouw focus?

Vlaanderen is te klein

Wil je ondernemer worden? Grootse plannen om mensen te helpen, het milieu te redden, of wil je gewoon rijk worden?

Een tip: blijf niet in Vlaanderen of België hangen.

Via de blog derijkstebelgen.be las ik over de carrière van Natalia:

Dit weekend vierde de Vlaamse zangeres Natalia de vijftiende verjaardag van haar zangcarrière. Haar Natalia laat toe een mooi beeld te krijgen van wat een succesvol artiest kan verdienen in Vlaanderen.

Welk vermogen bouwde Natalia Druyts op in die 15 jaar?

Naast haar leefgeld en onkosten kon Natalia een vermogen bijeenbrengen van net geen 2 miljoen euro.

Een mooie prestatie maar een relatief beperkt bedrag, zeker naar internationale shownormen. Het bewijst nogmaals hoe klein Vlaanderen is.

Om echt groot geld te verdienen moeten artiesten internationaal doorbreken, minstens in onze buurlanden. En bij het grote publiek wordt door de media, genoegzaam als ‘de boekskes’ omschreven, het beeld hoog gehouden van glamour en glitter. In werkelijkheid is het hard werken en elke dag opnieuw beginnen.

Wat is de kans dat je – als ondernemer, BV, journalist, zelfstandige – een even grote carrière kunt uitbouwen als Natalia? Al bij al klein denk ik.

En toch zijn het geen vetpotten bij haar geweest . Kijk dus zeker verder dan enkel Vlaanderen/België.

Ben je rationeel?

Ben je ingenieur, IT’er, wetenschapper? Dan werk je allicht op een rationele manier, zodat je beslissingen trekt die leiden naar de resultaten die je zoekt.

Maar maak niet de fout om te denken dat anderen dit ook doen, of dat je dit zelf altijd doet. Thinking, Fast and Slow van Daniel Kahneman leert ons namelijk dat dit niet waar is.

Je bent niet altijd rationeel bezig. Bijna elke keuze die we maken is onderbewust. Wij mensen zitten vol met redeneringsfouten, bijgeloof, en ingebakken gewoontes. We worden beïnvloed door maatschappelijke krachten die je niet zomaar aan de kant zet. We zijn niet ons niet eens bewust van veel “beslissingen” die dagelijks nemen.

Maak dus niet de fout om te denken dat anderen denken op jouw rationele manier, en ga er ook niet van uit dat je zelf altijd rationeel bezig bent.

Paniek kost extra

Werk je ergens waar deadlines belangrijk zijn, waar dingen precies op tijd moeten worden aangeleverd, waar fouten grote gevolgen kunnen hebben? 

Dan loop je risico op noodsituaties. Je kan nee moet hier extra voor vragen.

Het maakt niet uit wat het normaal kost, zonder kans op een noodsituatie. Als iemand de standaardversie wil, laat ze dat kopen. 

Maar noodsituaties (of zelfs het risico op noodsituaties) kosten extra. Schreeuwen tegen ons kost extra. Paniek kost extra.

Je moet je hele organisatie (en veel van je tijd) veranderen om deze noodsituatie te vermijden, of daarmee om te gaan.

Grote bedrijven die andere grote bedrijven helpen besteden ten minste 80% van hun overheadkosten aan het klaar zijn (of omgaan met) vergaderingen en noodsituaties.

Voorzie jij hiervoor voldoende extra?

Hoeveel kost het om jezelf te vervangen?

Heb je er al eens over nagedacht? Hoeveel zou het kosten om jezelf in je huidige functie te vervangen? 

Ben je een laaggeschoolde werknemer? Dan is het eenvoudig. Het HR-beleid in je bedrijf, de vele interimkantoren en meer algemeen de ganse jobmarkt is ontworpen om je snel te vervangen en je gevoel te geven dat je vervangbaar bent. De wissel gaat redelijk vlot.

Denk je “Niet veel, ik heb collega’s die mijn werk direct kunnen overnemen”? Fout. Dat is geen oplossing want die collega werkt natuurlijk ook, en zou dan ook vervangen moeten worden.

Directe kosten

Wellicht denk je aan de directe kosten. 

Een nieuwe job publiceren kost geld. Managers moeten tijd maken voor jobinterviews, en deze uren kosten ook geld. 

Bij hoogopgeleide jobs komen de kandidaten niet vanzelf en zijn tussenpartijen nodig. Deze worden beloond met 1-2 maandlonen voor het aanbrengen van je profiel. Niet gratis.

Indirecte kosten

Maar er zijn ook indirecte kosten. 

Je bent ingewerkt in je bedrijf. Je kent collega’s, kent de procedures van het bedrijf. Je hebt allerhande (veiligheids)opleidingen gevolgd. 

Je bent vaak de enige die perfect ingewerkt is in je studies, projecten waarmee je bezig bent.

Je vervangen betekent dat projecten en studies vertraging oplopen. Dat er een grotere kans om fouten bestaat. Dat je werkomgeving net iets minder veilig is geworden.

En concreet?

Omschakelen is dus niet vanzelfsprekend en kost je werkgever veel geld. Deloitte, een consultancybedrijf, heeft er zelf een concrete kostprijs op geplakt.

Na een rondvraag in 2016 bij verschillende bedrijven komen zij tot een gemiddelde kostprijs (direct en indirect) van 115.000 euro om een hooggeschoolde werknemer te vervangen.

Wat betekent dit voor mij?

Niemand is onvervangbaar. Ook jij niet.

Maar besef dat het voor je werkgever niet vanzelfsprekend is om je te vervangen. Je hebt voor je bedrijf dus een waarde. Dit kan je helpen in je volgende loondiscussie, of bij het uitstippelen van je carrière binnen je huidige werkgever.